verhalen

Op deze pagina kunt u verhalen lezen over (verloren) knuffels. We hopen deze pagina met heel veel verhalen te kunnen gaan vullen. Heeft u een komisch, triest of gewoon een interessant verhaal over een verloren knuffel en wilt u het verhaal delen met anderen? Als u uw verhaal aan ons E-mailt zullen wij het op deze website plaatsen.

Mail uw verhaal naar: info@knuffelkwijt.nl

Hallo allemaal,

Hier een klein verhaaltje over hoe belangrijk een knuffel kan zijn, letterlijk uit eigen ervaring.

Ik was namelijk zelf vroeger zo’n kind dat helemaal verknocht was aan 1 speelgoedbeest. Kleine Beer heette het. Ze zat al voor mijn geboorte in mijn wieg te wachten en vanaf het moment dat ik mij in bed kon omdraaien, slechts een paar maanden oud, trok ik haar al naar me toe. Slapen kon alleen met Kleine Beer, ze ging overal mee naar toe.

Mijn ouders hadden geen reserve gekocht (ze was al uitverkocht toen ik er interesse voor ging tonen). Voor mijn vaders werk moesten we toen ik 8 maanden was tijdelijk verhuizen naar Aruba. Kleine Beer ging natuurlijk mee. Op de terugreis naar Nederland belandde ze echter in een verkeerd vliegtuig en is de halve wereld rond gevlogen voor ze weer bij me terug was. Mijn ouders zaten vervolgens gigantisch in de rats, want wat moest hun meisje zonder haar beer?? Gelukkig was ze snel weer in Nederland in mijn armpjes terug, en ik kan me er niks van herinneren. Wel bleef Kleine Beer mijn trouwe vriendin gedurende vele jaren.

Mijn oma, van wie ik de knuffel gekregen had, ontpopte zich al snel tot een ware beren-dokter die het beest menig maal hersteld heeft en voorzien van in totaal 2 nieuwe jasjes. Het laatste nieuwe jasje heb ik echter op 13-jarige leeftijd zelf aangebracht. Ik was toen, door goed kijken naar oma, een ware beren-chirurg geworden. Kleine Beer heeft tot het moment dat ik ging samenwonen met mijn vriend mijn bed gedeeld. En ook al deelt ze nu mijn bed niet meer, ze zit nog wel trouw in mijn slaapkamer.

Mijn zoontje heeft niet echt een hang naar een specifiek beest, maar mijn dochtertje blijkt nu sinds enige tijd een zwak te hebben voor de Slungelkoe van Z&Z. Wij noemen hem liefkozend “Beest”. En ik zie bij haar diezelfde liefde terug die ik voor Kleine Beer had. Gelukkig ben ik wel in staat om een Reserve Beest te bemachtigen, wat ik dus ook gedaan heb. Hopelijk kunnen we met 2 Beesten en mijn ervaring als beren-dokter zorgen dat zij net zo lang van Beest kan genieten als ik dat gedaan heb.

Groetjes

Natascha

Hallo allemaal,

Door mijn werk met baby-artikelen werd ik regelmatig geconfronteerd met "wanhopige" vaders en moeders, die de lievelingsknuffel van hun kindje niet meer konden vinden of deze moest nou toch echt eens gewassen worden of hij was al helemaal versleten en kon echt niet langer meer als knuffel bestempeld worden.

Kind ontroostbaar en ouders in alle staten.

Voor iemand die geen kinderen heeft absoluut onbegrijpelijk en uiteraard enorm overdreven. Want dan geef je zo'n kind toch gewoon een andere knuffel..?
Tot het punt kwam dat ik zelf in verwachting raakte...

Er kwamen wel heel erg veel reacties m.b.t. verloren knuffels etc. en ontroostbare kindertjes, dat ik voor de zekerheid maar alvast drie dezelfde knuffels aanschafte. Misschien zou er toch een kern van waarheid inzitten. En zo niet, kon ik ze altijd nog aan andere kindertjes geven.

Toen mijn dochter geboren werd, heb ik haar vanaf de eerste dag gelijk aan deze knuffel laten wennen. En het is echt zo! Ze gaat of staat niet zonder haar eigen "Beerie" zoals ie intussen genoemd wordt.
Binnen een paar maanden heb ik nog een aantal knuffels gekocht en er ook één bij de opa's en oma's gebracht en op de creche waar ze 1 dag in de week naartoe gaat, ligt hij ook standaard op haar te wachten. Want het zou toch maar eens gebeuren dat we Beerie vergeten en dat kan natuurlijk niet!

Volgende maand wordt onze dochter twee jaar oud en ik ben nog steeds blij dat ik er door mijn werk achter ben gekomen hoe belangrijk een knuffel voor kinderen kan zijn.

Een tip voor (aanstaande) ouders van een moeder!

Zodra je merkt dat je kindje een favoriete knuffel heeft, koop er dan gelijk nog een bij en wacht niet tot de dag dat hij weg is, want het zou je maar gebeuren dat een knuffel niet meer verkrijgbaar is! En de favoriet is echt onvervangbaar!

Groeten van Bianca

Goeiemorgen allemaal,

Dit is niet echt een knuffel "kwijt" verhaal,want de knuffel,die was er wel.Maar al zó stuk en versleten,helemaal slap en volledig afgeknuffeld,dat hij zo goed als op was. Nu hadden we wel een reserve-ussie (een walrus,dus) maar daar moest Joost niks van weten.Dat was niet "Ussie".

Daar had ik wat op gevonden. Terwijl Joost sliep heb ik zijn Ussie bij hem weggehaald. Vervolgens heb ik de rug opengehaald,de restjes eruit gehaald en de nieuwe Us erin gestopt.Gauw dichtgenaaid en weer in bed gelegd.

Ja toen Joost wakker werd merkte hij meteen dat er iets niet klopte."Heb Ussie nou"? Dat verhaal zat al in mijn hoofd en een leugentje om bestwil is wel eens handig,dus heb ik hem verteld dat zijn Ussie de héle koektrommel heeft leeggegeten en dat zijn buikje weer dik en rond is.Toen was het goed. Joost was zo'n 3 jaar toen dit verhaal zich afspeelde,en Ussie is nog vele malen opgelapt en zelfs een nieuw velletje gekregen.Van zijn lievelingstrui.
Nu nog 4 jaar later zit Ussie nog wel op zijn bed,maar vervangen door Kikker.

Misschien een goede tip voor wanhopige ouders !?

Groeten van De Noormannen uit Enkhuizen.

naar boven

E-mail: info@knuffelkwijt.nl - Copyright: Natalis - Productie & Design: Acadia